Gut & Digestion Balance

Senna alexandrina is een kleine, droogtebestendige struik die inheems is in Egypte, Soedan en het Arabisch Schiereiland. De plant wordt al sinds minstens de 9e eeuw na Chr. in de Arabische geneeskunde gebruikt en werd in de middeleeuwen via Arabische medische teksten in de Europese kruidengeneeskunde geïntroduceerd — de originele Alexandrijnse senna ontleent haar naam aan de Egyptische havenstad waardoor ze naar Europa werd verhandeld. Vandaag de dag is India de grootste commerciële producent.

De bladeren bevatten een klasse verbindingen genaamd sennosiden — met name sennoside A en B, die dianthronglycosiden zijn. Moderne fytochemie heeft deze verbindingen gedetailleerd gekarakteriseerd; dezelfde verbindingsfamilie komt voor in verschillende traditionele planten in deze categorie. Wij gebruiken 500 mg per portie, wat aan de bovenkant van de Europese standaard supplementdoseringen ligt.

Cascara sagrada — letterlijk heilige bast in het Spaans — komt van een kleine boom die inheems is in de Pacific Northwest van Noord-Amerika. De bast werd al lang vóór het Europese contact door inheemse stammen van het huidige Oregon, Washington en Brits-Columbia gebruikt en werd in de jaren 1870 door dr. John Bundy van de eclectische medische school in de westerse kruidengeneeskunde opgenomen. Aan het begin van de 20e eeuw was het een van de meest gebruikte plantaardige materialen in Europese apotheken.

De bast bevat cascarosiden — een groep anthranoïde glycosiden (cascarosiden A, B, C en D) die structureel verwant zijn aan maar verschillen van de sennosiden in sennablad. Moderne cascara-extracten worden minstens één jaar gerijpt vóór gebruik, omdat vers geoogste bast te irriterend is voor direct gebruik — dit is een kwaliteitskenmerk dat wij hanteren.

Lactobacillus acidophilus is een grampositieve bacterie die een van de meest uitgebreid bestudeerde probiotische soorten is in de moderne microbiologie. De soort werd voor het eerst geïsoleerd en gekarakteriseerd aan het begin van de 20e eeuw. Het is ook een bekende bewoner van het menselijke spijsverteringskanaal en komt van nature voor in gefermenteerde zuivelproducten, waaronder sommige traditionele yoghurts en kefirs.

Opmerking: Bulgarije staat bekend om een verwante maar afzonderlijke soort, Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus, de bacterie die verantwoordelijk is voor traditionele Bulgaarse yoghurt. Lactobacillus acidophilus is een andere soort; wij vermelden dit enkel om verwarring te voorkomen.

Plantago ovata is een klein eenjarig kruid dat inheems is op het Indische subcontinent en delen van het Midden-Oosten. Het wordt al meer dan tweeduizend jaar in de ayurvedische geneeskunde gebruikt, en de zaadvliesjes — het deel dat in supplementen wordt gebruikt — zijn een van de meest geconcentreerde natuurlijke bronnen van oplosbare vezels. India blijft de grootste producent ter wereld, waarbij het merendeel van de commerciële teelt plaatsvindt in de staat Gujarat.

Het vlies bestaat voornamelijk uit arabinoxylaan, een oplosbare polysaccharide die bij contact met water sterk opzwelt — één gram psylliumvezels kan vele malen zijn eigen gewicht aan water opnemen en een zachte, gelachtige massa vormen. Deze fysische eigenschap vormt de basis voor het traditionele gebruik.

Lijnzaad maakt al deel uit van de menselijke voedingscultuur sinds het neolithicum — archeologisch bewijs van vindplaatsen in het huidige Zwitserland en Bulgarije toont vlasteelt die minstens 6.000 jaar teruggaat. De plant wordt gekweekt in het gematigde Europa, met een grote productie in Frankrijk, België, Rusland en Midden-Europese landen waaronder Bulgarije.

Lijnzaad bevat zowel oplosbare als onoplosbare vezels, plantaardige lignanen (de hoogste concentratie van alle gangbare voedingsmiddelen) en het omega-3-vetzuur alfa-linoleenzuur. In Gut & Digestion Balance zijn het vezel- en lignaangehalte de relevante componenten.

Aloë vera is een succulente plant die inheems is op het Arabisch Schiereiland en tegenwoordig commercieel wordt gekweekt in de warmere regio's van de wereld — Mexico is momenteel de grootste producent, gevolgd door de Dominicaanse Republiek, de Verenigde Staten en India. De gel uit het binnenblad wordt al duizenden jaren gebruikt in kruidkundige tradities in Afrika, het Midden-Oosten en het Middellandse Zeegebied; archeologisch bewijs toont het gebruik van aloë in de Egyptische medische praktijk al in 1500 v.Chr.

De gel bestaat voornamelijk uit polysacchariden — zachte, gelvormende verbindingen die van oudsher met verzachtende eigenschappen worden geassocieerd. Wij gebruiken 50 mg ontkleurd aloë vera-gelpoeder met een laag aloïnegehalte per portie, wat de standaard is voor Europese supplementen.